ChoppAohmm

Special Project

“ครับ.....วันไหนครับ......พรุ่งนี้เหรอครับ......ไปกี่วันครับ.......4 วัน!!.....ครับ......พรุ่งนี้ตี 4 นะครับ.....ครับ.....”

“ไปอีกแล้วเหรอ...”

“อือ เค้าพึ่งโทรมาบอก ขอโทษนะ สัญญาไว้แล้วแท้ๆ”

“ไม่เป็นไร.....ไปจัดประเป๋าเถอะ เดี๋ยวฉันไปช่วยจัดนะ ยิ้มไว้สิ ไม่เป็นไรหรอก”

“ขอโทษนะ......ฮยอกแจ”

The second of special project

WonHyuk

ต้องการด่วน......

แสงแดดยามเช้าที่สาดส่องผ่านกระจกรถตู้ที่ถึงแม้จะติดฟิล์มดำทั้งคัน แต่ก็ยังสู่แสง UV จากพระอาทิตย์ที่แรงขึ้นทุกวันได้อยู่ดี ดวงตาที่ดุจดั่งเจ้าชายค่อยลืมตาขึ้น หลังจากที่เค้าต้องตื่นตอนตี 2 เพื่ออาบน้ำแต่งตัวและรอรถของพี่ที่บริษัทมารับไปถ่ายแบบที่ชานเมือง ชเวซีวอน ค่อยๆขยับตัวเปลี่ยนท่านั่งที่เค้านั่งมาตั้งแต่ออกจากบ้านตอนตี 4 จนตอนนี้ 7 โมงเช้า.....ซีวอนทำงานเป็นช่างภาพอิสระ แต่ที่เค้ามารับทำงานของที่นี่เพราะว่า คนที่เป็นเจ้าของบริษัทเป็นรุ่นพี่ของเค้าตอนเค้าเรียนอยู่มหาลัย เมื่อช่างภาพไม่พอ เค้าก็จะขอให้ซีวอนช่วยอยู่เสมอ ซีวอนเองก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไร แต่งานนี้เค้าไม่อยากรับเลย เพราะว่ามันพรากเวลาที่เค้าจะได้อยู่กับคนที่สำคัญที่สุดของเค้า ลีฮยอกแจ ฮยอกแจเพิ่งว่างจากงานของเค้า ซึ่งมันไม่ง่ายเลยกว่าฮยอกแจจะว่าง แล้วทำไมเค้าต้องมานั่งทำงานด้วยล่ะ แล้วตัวฮยอกแจเป็นคนขี้น้อยใจด้วย ที่มาใช่ว่าไม่โกรธนะนั่น  ทำไมเค้าไม่อยู่กับฮยอกแจ ฮึก ซีวอนอยากร้องไห้

เมื่อถึงที่หมายซีวอนกดโทรศัพท์โทรหาฮยอกแจทันที

“ว่าไง....”

“ฮยอกแจ ผมขอโทษนะ...”

“อือ ไม่เป็นหรอก งานของนายมันสำคัญกว่าฉันอยู่แล้วนี่”

“ไม่ใช่ ผมปฏิเสธไม่ได้”

“ก็นายเป็นแบบนี้ไง 4 วันดูแลตัวเองด้วยแล้วกัน แค่นี้นะ จะเที่ยว”

ฮยอกแจตัดสายชเวซีวอนทิ้ง?? ฮยอกแจตัดสายชเวซีวอนทิ้ง ฮยอกแจตัดสายชเวซีวอนทิ้ง ฮยอกแจตัดสายชเวซีวอนทิ้ง ฮยอกแจตัดสายชเวซีวอนทิ้งงงงงงงงงงง!!

ร่างสูงโวยวายอยู่ในใจ

มีหลายคนบอกเค้าว่าฮยอกแจไม่ได้รักเค้า

มีหลายคนบอกว่าฮยอกแจไม่ได้แคร์เค้า

มีหลายคนบอกว่าฮยอกแจไม่ห่วงซีวอน

มีหลายคนบอกว่าฮยอกแจคบกับเค้าเล่นๆ

มีหลายคนบอกซีวอนแบบนั้น แต่......

อะไรที่บอกว่าฮยอกแจไม่ได้รักซีวอน??

อะไรที่บอกว่าฮยอกแจไม่แคร์ซีวอน??

อะไรที่บอกว่าฮยอกแจไม่ห่วงซีวอน??

อะไรที่บอกว่าฮยอกแจคบกับเค้าเล่นๆ??

อะไรล่ะ.....??

…………………

……………

……….

…

..

.

“เฮ้อ......”

“ย๊อกแจ ถอนใจรอบที่ล้านแล้วนะ”

ลีดงเฮ เพื่อนสนิทของซีวอนเพิ่งมาสนิทกับฮยอกแจตอนที่รู้ว่าเป็นแฟนกับซีวอนนี่แหละ

“วันนี้วันที่ 3 แล้วนะดงเฮ...”

“ก็พรุ่งนี้ซีวอนมันก็กลับแล้วไม่ใช่เหรอ”

“ก็ใช่.....”

ร่างบางของฮยอกแจเอ่ยตอบอย่างเบื่อๆ

“ยิ้มๆหน่อยสิ”

“พรุ่งนี้ก็กลับแล้วก็จริง แต่ซีวอนยังไม่โทรมาเลยนะ… โทรมาตอนไปถึงครั้งเดียวแค่นั้น แล้วไม่โทรมาอีกเลย ข้อความก็ไม่มี เป็นอะไรรึเปล่าก็ไม่รู้ หรือมีกิ๊กอ่ะดงเฮ TT”

“เฮ้ๆๆ ที่แท้ก็เป็นห่วง คนซีวอนไม่มีกิ๊กหรอก จากที่ฉันดูๆมา หมอนั่นรักเดียวใจเดียว อีกอย่าง หมอนั่นรักนายจะตาย”

“นายนี่ดีเนอะ คิบอมไม่ค่อยไปไหนเลย....”

“อ้าว ก็งานของคิบอมมันไม่เหมือนงานของซีวอนนี่”

“เฮ้อ....ถ้าพรุ่งนี้ไม่กลับล่ะน่าดู”

…………………..

……………

…….

….

..

.

วันทำงานวันสุดท้าย

“ขยับอีกนิดครับ นั่นแหละ ใช่ครับ ขวาอีกนิดครับ เชิดหน้าขึ้นอีกครับนายแบบ นั่นแหละ เอาล่ะนะ 1 2 3...”

“ทุกคน!! ที่ออฟฟิศเพิ่งโทรมา บอกว่าให้ถ่ายรูปเยอะกว่ากำหนด เราต้องอยู่ต่ออีก 1 วันนะ”

“โห พี่! ผมคิดถึงแฟนผมจะแย่แล้วนะ”

“อย่าบ่นมากน่า จงฮยอน โทรไปบอกแฟนนายสิ”

“อยู่แล้วแหละ”

“อ่ะๆๆ พักๆๆๆ โทรหาที่บ้านให้เรียบร้อย อีก 20 นาทีทำงานต่อ!”

ซีวอนที่ไม่พูดอะไรเลย เพียงแค่คอตกกลับมานั่งเท่านั้น อยู่ต่ออีก 1 วัน อะไรกัน ปานนี้ฮยอกแจไม่เป็นบ้าไปแล้วเหรอ ทาศัพท์ดันทำตกน้ำอีกตกไปแบบจมลงไปเลย แล้วฮยอกแจก็เพิ่งเปลี่ยนเบอร์ใหม่ จำเบอร์ไม่ได้อีก จะโทรหายังไง เจ้าตัวคงคิดไปนู่นแล้วแหละ อ่า จริงสิ ดงเฮน่าจะมีเบอร์ฮยอกแจอยู่นี่หน่า เดี๋ยวค่อยยืมโทรศัพท์เจ้าจงฮยอนโทรหาตอนทำงานเสร็จแล้วกัน....

23.20 โซล....

“อ๊ากก ชเวซีวอน ไหนบอก 4 วันฟะ นี่จะเลยไปวันที่ 5 แล้วนะ ยังไม่กลับมาอีก โทรศัพท์ก็ปิด อะไรของนายเนี่ยยย ไม่รอมันแล้ว ฮืออออ”

05.04 ชานเมือง

“เวรแล้ว ลืมโทรหาไอดงเฮ โอ๊ยย ทำไมเป็นคนงี้ว่ะ จงฮยอน จงฮยอน!!”

“หะ! อะไรของพี่เนี่ย พี่เค้านัด 6 โมงครึ่งไม่ใช่เหรอ นี่เพิ่งตี 5 เอง”

“ไม่ใช่ ฉันขอยืมโทรศัพท์นายหน่อย”

“อยู่ในกระเป๋าอ่ะ”

“ขอบใจ”

นิ้วยาวของซีวินรีบกดเบอร์เพื่อนตัวเองและรีบโทรออกทันที

พระเจ้าครับ ขอให้ดงเฮมันรับโทรศัพท์ผมด้วยนะครับ...

( ฮัลโหล ซีวอน นายอยู่ไหนเนี่ย นายทำให้แฟนนายเป็นบ้า รู้ตัวบ้างมั้ยยยยย!!! )

“ฮยอกแจเป็นอะไร??”

( ยังจะมาถามอีก บ้านก็ไม่กลับ โทรศัพท์มีก็ไม่โทร ฮยอกแจ โทรมาร้องไห้กับฉันตอนตี 4 เนี่ย เพิ่งวางก่อนหน้านายโทรมาแปบเดียวเอง )

“โทรศัพท์ฉันตกน้ำ จะให้โทรยังไง ฮยอกแจเปลี่ยนเบอร์ใหม่ฉันยังจำไม่ได้เลย”

( เอ้า แล้วทำไมเมื่อวานไม่โทรมา )

“ฉันลืม ทำงานเสร็จตั้งตี 1 กลับมาถึงห้องฉันก็นอนเลย”

( ชเวซีวอน ทำนายเป็นคนอย่างนี้ = =’ จดๆๆเบอร์ย๊อกแจนะ ...... โทรไปเลย เรียบร้อยแล้วโทรมาบอกฉันด้วย จะนอนรอ! ให้ตาย ไม่ได้นอนกอดคิบอมเลย ฮืออ )

“ขอบคุณมากนะดงเฮ”

( อืม )

05.13 โซล

เฮบารากี เฮบารากี

“ฮัลโหล ซีวอน โทรมาทำไม”

( ฮยอกแจ ผมขอโทษ โทรสัพท์ผมตกน้ำ แล้วเมื่อวานพี่ที่คุมงานเค้าเพิ่งมาบอกว่าอยู่ต่อวันนี้อีกวัน ผมขอโทษที่ไม่ได้โทรหาคุณเลย ผมขอโทษจริงๆ )

“แล้วโทรมาทำไมตอนนี้ วันหลังถึงหน้าบ้านค่อยโทรมาเลยสิ”

( ผมขอโทษจริงๆ ผมไม่ได้ตั้งใจ ผมขอโทษ ผมรักฮยอกแจนะ )

“ข้อความก็ไม่ส่งมา โทรบอกซักหน่อยก็ยังดี นายเห็นฉันเป็นตัวอะไรซีวอน! ฉันแฟนนายนะไม่ใช่หัวหลักหัวตอ ฉันมีความรู้สึกนะ อยู่โทรมาบอกกลับวันนี้ บอกรักฉัน แค่นั้นเหรอ??”

( ผมขอโทษ ผมผิดไปแล้ว )

“แค่นี้เหรอ นายไม่สนเลยใช่มั้ยว่าฉันจะห่วงนายน่ะ”

( สนสิ ไม่งั้นผมจะโทรมาเหรอ )

“เหอะ!”

( ฮยอกแจคนดี ซีวอนขอโทษนะครับ ผมขอโทษ ผมผิดไปแล้วจริงๆ ฮยอกแจไม่โกรธซีวอนนะครับ ผมรักฮยอกแจนะ )

“กลับตอนไหน”

( ถึงโซลคงประมาณ 2 ทุ่มครับ )

“อยากกินอะไรมั้ย”

( อืมม แล้วแต่ฮยอกแจดีกว่า )

“ถ้ากลับเกิน 3 ทุ่ม ฉันจะทำรามยอนให้กิน แล้วเอากับข้าวที่ทำรอนายกลับมาตอน 2 ทุ่มให้โกโก้กิน!”

( ครับผม จะรีบกลับบ้านเลยครับ ผมขอโทษ ผมรักฮยอกแจ )

“อืม ฉันก็รักนาย แค่นี้แหละ จะนอน”

( ตาบวมเหรอ )

“ยังไม่หมดคดี อยากเจอโกรธจริงๆหรือไง”

( ฮ่าๆๆ โอเคๆๆ ฝันดีครับคนดีของผม )

“อืม”

อ่า เย็นนี้ผมอะไรรอเค้าดีนะ??.....

05.30 ชานเมือง

เฮ้อ ง้อเสร็จแล้ว น้อยใจจริงๆด้วย ดีนะผมโทรไป ไม่งั้น ผมกับเค้าได้ทะเลาะกันใหญ่โตแน่ๆเลย ฮึบ อาบน้ำแต่งตัว เตรียมทำงาน ดีกว่า จะได้กลับบ้านเร็วๆ เย่!

...........................................

 

รู้รึยัง อะไรที่ทำให้ซีวอนไม่คิดแบบนั้น???

สิ่งทีฮยอกแจทำ ที่ฮยอกแจพูด มันแสดงออกถึงความรักทั้งหมดที่เค้ามีให้กับซีวอน.. ถึงแม้ร่างบางจะไม่ค่อมคำๆนั้นออกมา ก็ตามที

ซีวอนเองต่างหากที่เป็นฝ่ายพูดเสียส่วนใหญ่...

การกระทำของทั้งสองคนแสดงให้เห็นถึงความรัก ความห่วงหา มากมายแก่กันและกัน แค่นั้นก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ.. ในเมื่อความรักเป็นเรื่องของคนของคน ทำไมพวกเค้าต้องเอาคนอื่นเข้ามายุ่งกับชีวิตพวกเค้าด้วยล่ะ??

 

คำพูด...ไม่สำคัญ...เท่าการกระทำ

การกระทำ...ไม่สำคัญ...เท่าคำพูด

คุณว่าอันไหนเป็นจริง?? ถ้าดีแต่พูดการกระทำกลับไม่ใช่เราจะเชื่อเหรอ??

ถ้าดีแต่ทำแต่ไม่พูดความมั่นใจของคำว่า”เรา”มันหายไปนะ

มันสำคัญทั้งการกระทำและคำพูด...

“ทำ”ให้เห็น...... ไม่ใช่บ่อยซะจนน่าเบื่อ และไม่ใช่ไม่ทำเลย....

“พูด”ให้รู้..... ไม่ใช่บ่อยซะจนเอียน และไม่ใช่ไม่พูดเลย....

“ความรัก”มันอยู่ที่ความลงตัวของคนสองคนเท่านั้น  ในเมื่อมันเป็นเรื่องของคนสองคน เราก็ต้องทำให้อีกคนมั่นใจในความรักที่เรามีให้กับเค้า ทั้งจากการกระทำแล้วคำพูด การแสดงออกนั่นคิดสิ่งจำเป็นสำหรับความรัก แต่บางครั้งสิ่งที่เราแสดงออกไปมันทำให้คิดไปอีกทาง... เพราะฉะนั้นความรัก ไม่ใช่แค่ทำว่าเรารักกัน ไม่ใช่แค่พูดว่า ฉันรักเธอ แต่ความรักคือการที่คนสองคนแสดงออกมาว่ารักกัน ไม่ใช่จากการเสแสร้ง แต่การแสดงออกนั้นมันออกมาจากใจ.. นั่นแหละคือความรัก... ถึงแม้มันจะไม่สวยงาม แต่ทุกก้าวที่เดินผ่านไปด้วยกันนั่นคือความทรงจำที่สวยงามที่สุด....ขอให้ทุกคนเจอความรักที่ดีนะคะ ^ ^

The end………………………………………………….

อาจจะดูงงๆนิดนึงแต่งตอนเป็นหวัด สมองมันเบลอ

ยังก็ฝากเรื่องนี้ไว้ในอ้อมอกทุกคนด้วยนะคะ ^ ^

The end time :: 03.53 16/10/2011